Łuk tradycyjny

Zestaw łuczniczy składa się z bazowych elementów, innymi słowy łuku oraz strzały. Prócz nich istotne są również rzeczy, służące do przenoszenia tych przedmiotów oraz bronienia ciała i ubioru. Tworzywo, z którego wykonana jest strzała oraz cięciwa, są nadzwyczaj twarde, wobec tego istnieje ryzyko poranienia sobie nimi dłoni, przy częstokrotnym używaniu. Opuszki paluchów ochroni osłonka, innymi słowy kawałek materiału obciążany na palec trzymający cięciwę. Jest ukończony w taki sposób, żeby swobodnie wisiał na palcu oraz w momencie użycia dawał się w banalny sposób obwiązać wokół palca. Odzież oraz skórę powinno się także chronić za pomocą karwaszu. To kawałek kamiennego płótna lub też skóry osłaniający przedramię. Wyrównuje działanie cięciwy, broniąc przed otarciami oraz siniakami, które są w stanie powstać w momencie napięcia linki. Każdy łuk bloczkowy je ma. Potrzebne jest również posiadanie kołczanu, będącego typem torby na ramię, do jakiej chowa się strzały. Żeby nie ocierały się o siebie, kołczan najlepiej wyposażyć w sztywny okrąg z otworami, w jakich tkwią pojedynczo strzały. Na pozór strzelanie z łuku wydaje się być banalnie prostą czynnością, jednak wymaga praktyki oraz znajomości swojej siły i dyspozycji sprzętu. Do egzekwowania strzału używamy obu dłoni. Jeśli jesteśmy praworęczni, to łuk trzymamy w lewej ręce, prawej używamy do napięcia cięciwy oraz ułożenia strzały. Łęczywo utrzymujemy poniżej połowy, na środku powinien oparty być grot strzały. Wszystko to brzmi dosyć prosto, jednak efektywne oraz celne trafianie z łuku wymaga od posługującego się nim nie lada możliwości cielesnych.

Dodaj komentarz